لِرَه رو مردن فلک تاو ناری 

کشتی وان کشتی بانِ ئاو ناری 

پایه ئاسمان بلرزی چوو بید 

کووان یه‌خ بنان ره‌شا بی سپید 

زمین هه‌لگه داو ناوه‌ رو قرار 

ملایک ژه‌ خوف بکرو فرار 

دل شیر نیر پبلان پر زور 

بُلبُل غه‌زل خوان قه‌ناران وه‌ مور 

هوه‌ر و مانگ نو ون هه‌رگز هم ئاخوش 

پرییان عه‌رش بکه‌ن سیاه پوش 

که‌نی ئاو حُشک بان دریا پر خروش 

دالِک کورپه ویش نه‌کی فراموش 

سوتین دل شکیا مال خراوم رو 

چه‌مه‌ن گر گِرتی سه‌ر سراوم رو 

بارانی پنهان گِری زاری که 

دل ریش دلان مه‌لحه‌م داری که 

دِته نازارم  

تقدیم به دوست و برادر عزیزم : فرامرز رضایی 


دِته نازارم کوره خاسه‌که‌م 

ستین دلم دیه راسه‌که‌م 

گول حه‌رفِ شیرین شاعرانه نه‌ر

سه‌ر زلف برو ظاهرانه نه‌ر 

بوین اوه‌ل یارت دایه کیه‌سی 

ئه‌ بین مه‌ردم شایه چیه‌سی

خانم خانمان خوه‌ش و بشی که‌

یا جادو ئه‌رمه‌ن فه‌رهای کوشی که 

ئه‌ر برا دیری ئو چه کاره بو 

بزان روله‌تان هه‌ر ئه‌و کاره بو 

منی مال میرات کاخ و باخ نه‌کین

وژت ای خاطره نُخره داخ نه‌کین 


حه‌قیم حه‌قیقت

به خاطر جدایی لک و تشکیل استانی به نام لکستان 

این شعر را تقدیم به همه لک زبانان عزیز در سراسر دنیا میکنم 


سه‌ر کیش کورِ له‌ک و ایی خاریمه 

وی دلِ نازک مینا کاریمه 

بپرس و بزان بلا ده‌رد چه‌سی 

خوسه داخ خه‌م ئاه سه‌رد چه‌سی

بنویسن نوسخه‌م خه‌طی خانا بو

سکوت پیا له‌ک فره‌ گۆنا بو 

جوهر خوینِ خام قله‌م نیش مار 

کاخذ په‌ره دل یا پوس بلخار

وریز چون کاوه دور باستان 

قیامی بکه کاری کارستان 

له‌کین له‌کستان جیایی مه‌می

حه‌قیم حه‌قیقت خودایی مه‌می



چه‌م چه‌مال


خوشحال و هه‌نی ره‌شه مال بیمن 

دولیسکان هه‌رسین چه‌م چه‌مال بیمن 

هه‌سم سای ده‌سِ راس دی یه کال بیمن

کله‌ک بازی که‌ر سن سال بیمن

کل و بز حواردی سیری پِریمان 

حِنه‌ک تیتالی دتی کوریمان 

کیوانو مه‌ژه‌ن مه‌شکه دوواکه‌

ماسِ کز گرتی که‌ری خوواکه‌

شال که‌مه‌ر زه‌رین سروه‌ن لاراکه‌

بیت مه‌شکه وتن پا مالاراکه 

اسب زرد گژال یراق به‌سا که‌م 

لولخام طلا ده‌سا که‌م

برنو سی چو کۆل و  رُی رانه‌که‌م

دوربین ئالمانی و لای شانه‌که‌م 

ئیسه خوه‌ش ترِک ژه‌ ئاسه که‌مان

مویژ گرده‌کان هوه‌ر پیسه‌ که‌مان 


کِز ِ کور نیشم


لیل وت دۆما تو م دی شۆی نه‌که‌م 

ئارایش به‌زک ره‌نگ رۆی نه‌که‌م 

کز ِ کور نیشم لو زه‌ردی نه‌که‌م 

عشق علاقه هۆچ مه‌ردی نه‌که‌م 

وی مانگه قه‌سه‌م سپر وی هوِره

تا چلم نوسا ئا سرمه حُوره

برو دای ئو بان قره دای ئا وِژ

سۆرخاو مالانی بی وه گله مِژ

 شۆیت کِردیه که‌چه‌ل گناته داره

ئ چم هوره تاو یکی نساره

خانم پوشاتی سرتا پا حریر

جومه پنج شمه نه‌مه‌ن ته وه ویر 

مالم و تالان ژه‌ن چی و خارت 

نیستِ نابود کِرد ملک ِ عمارت 

روژی صد دۆشمین حواله کِردمئ

زنئی چه‌ن ساله قه‌واله کِردمئ